Jowisz

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Jowisz Jowisz jest największa planetą Układu Słonecznego. Największą planetą Układu Słonecznego jest gazowy olbrzym – Jowisz. Jest to piąta pod względem odległości od Słońca planeta. Jowisz jest planetą ogromną. Jego masa jest dwukrotnie większa, niż wszystkich pozostałych planet razem wziętych. Już starożytni obserwatorzy uznawali go za króla planet, stąd jego nazwa – na cześć najważniejszego z rzymskich bogów. Jowisz jest czwartym pod względem jasności obiektem na niebie. Wyprzedzają go tylko Słońce, Księżyc i Wenus. Trzy czwarte masy Jowisza stanowi wodór, pozostała część to głównie hel. Średnia odległość od Słońca to 778 mln km. Średnica Jowisza to 143000 km, a przyspieszenie grawitacyjne to aż 24,8 m/s2. Jowisz spowija gruba warstwa chmur, przybiegająca kształt charakterystycznych pasów. Wśród nich zaobserwowano tak zwany antycyklon, którego średnica jest większa, niż średnica Ziemi. Jowisz posiada aż 66 znanych księżyców. Największy z nich jest większy od Merkurego. Wokół Jowisza występują pierścienie, są one jednak słabo widoczne. Pole magnetyczne Jowisza jest 14-krotnie większe od ziemskiego.

Jedzenie kosmonautów

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Jedzenie kosmonautów Jedzenie jest to specyficzny pokarm. Specyficzny ponieważ każdy zjada coś innego. Na przykład małe dzieci nie jedzą tego co dorośli tylko spożywają mleko . wszystko zależy od naszego wieku i od tego jakich składników odżywczych potrzebujemy. Pożywienie bez względu na to jaka ma postać jest potrzebne do życia ponieważ tylko dzięki niemu mamy sile do tego aby wykonywać codzienne czynności oraz bawić się. co prawda kosmonauci nie wykonują ciężkich ćwiczeń siłowych ale potrzebują pokarmu do tego aby żyć. Oczywiście nie może być to pokarm taki jak na ziemi ponieważ produkty nie przetrwały by tak długiego czasu. Pożywienie kosmonauto jest bardzo specyficzne ponieważ zabierają ze sobą w podroż tylko pokarm w puszcze ponieważ ten najdłużej jest świeży. Oprócz tego typu pożywienia kosmonauci spożywają dużą ilość witamin ponieważ musza dbać o swój organizm wraz z nimi dostarczają również do organizmu składników mineralnych oraz budulcowych. Jedzenie kosmonauto jest tak dobierane alby mogło pokryć ich zapotrzebowanie na dawkę witamin i składników odżywczych.

Uran

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Uran Uran to jeden z gazowych olbrzymów. Siódmą planetą od Słońca jest Uran. Jest to trzeci z gazowych olbrzymów. Spośród wszystkich planet wielkością ustępuje tylko Jowiszowi i Saturnowi. Swoją nazwę zawdzięcza nie rzymskiemu, a greckiemu bogu, Uranosowi, który był ojcem Kronosa i dziadkiem Zeusa. Uran widoczny jest z Ziemi gołym okiem, jego jasność jest jednak na tyle mała, a ruch po niebie na tyle powolny, iż starożytni astronomowie nie byli świadomi jego istnienia. Został on odkryty dopiero 13 marca 1781 roku przez Williama Herschela. Było to przełomowe wydarzenie, gdyż pierwszy raz od czasów starożytnych poznano nową planetę, a także po raz pierwszy dokonano takiego odkrycia za pomocą teleskopu. Pomimo tego, że Uran, podobnie jak Jowisz i Saturn, jest gazowym gigantem, ma od nich odmienną budowę. Czasem nazywany jest on lodowym olbrzymem. Atmosfera składa się głównie z wodoru oraz helu, ale oprócz tego duże ilości zamarzniętej wody, metanu i amoniaku. Temperatura atmosfery Uranu wynosi – 224°C, najmniej w całym Układzie Słonecznym. Atmosfera tej planety ma strukturę warstwową, wciąż nie do końca zbadaną. Uran posiada pierścienie, choć słabo widoczne, oraz liczne księżyce.

Słońce

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Słońce Słońce jest najbliższą nam gwiazdą, która umożliwiła powstanie życia na Ziemi. Słońce jest gwiazdą, stanowiącą centralny punkt Układu Słonecznego. Wokół niej krążą planety oraz inne ciała, takie jak asteroidy i komety. Jest to, rzecz jasna, najjaśniejszy obiekt widoczny na niebie, dostarczający Ziemi większość potrzebnej jej energii. Odległość dzieląca Ziemię i Słońce to około 150 mln km, ale zmienia się ona w zależności od pory roku – jest ona nieco większa w okresie kalendarzowego lata, a nieco mniejsza w zimie. Słońce nie jest nieruchome. Okrąża ono centrum galaktyki Drogi Mlecznej z prędkością 250 km/s. Z powodu braku punktów odniesienia prędkość ta jest dla nas nieodczuwalna. Jeden pełny obieg wokół centrum galaktyki trwa 226 mln lat. Jasność słońca określa się jako V klasę. Słońce jest jaśniejsze, niż przeciętne gwiazdy z nim sąsiadujące. Słońce nie jest starą, w skali wszechświata, gwiazdą. Powstało ono około 4,5 mld lat temu. Od tego czasu przeszło ono stopniową ewolucję, by stać się obecnie tak zwanym żółtym karłem. Naukowcy przypuszczają, że za 5 mln lat skończą naszej gwieździe skończą się zapasy wodoru, na skutek czego znacznie zwiększy swoje rozmiary, stając się czerwonym olbrzymem. Następnie, na skutek stygnięcia, zapadnie się i przeistoczy w czarnego karła. Będzie to koniec Układu Słonecznego.

Księżyce Jowisza

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Księżyce Jowisza Księżyce Jowisza są na tyle duże, iż odkryte zostały już 400 lat temu. Jowisz posiada wiele księżyców. Cztery z nich nazywamy galileuszowymi, gdyż odkryte zostały przez Galileusza już 400 lat temu. Są to największe księżyce tej ogromnej, gazowej planety. Ich nazwy to Io, Europa, Ganimedes i Kalisto, zapożyczone od imion kochanek Zeusa, w mitologii rzymskiej nazywanego Jowiszem. Największych spośród tych księżyców jest Ganimedes. Jego średnica to 5262 km. Jest więc większy od Merkurego i pod względem rozmiarów tylko nieznacznie ustępuje Ziemi. Jest na tyle duży, iż można go dostrzec nawet przez zwykłą lornetkę. Ganimedes okrąża Jowisza do około 7 dni. Nieco tylko mniejszy jest Kalisto. Jego średnica wynosi 4821 km. Podobnie jak ziemski Księżyc, Kalisto zawsze zwrócony jest tą samą stroną do planety, którą okrąża. Powierzchnia tego księżyca usiana jest setkami tysięcy kraterów. Do tej pory nie zaobserwowano tam żadnej aktywności wulkanicznej. Trzeci pod względem wielkości jest Io. Średnica tego księżyca wynosi nieco ponad 3500 km. Występuje na nim silna aktywność wulkaniczna. Europa ma z kolei średnicę 3122 km.

Księżyc

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Księżyc Księżyc jest naszym jedynym naturalnym satelitą, któremu Ziemia wiele zawdzięcza. Księżyc, nazywany w starożytności Luna lub Selene, a w języku staropolskim – Miesiąc, jest piątym pod względem wielkości satelitą w Układzie Słonecznym i jedynym naturalnym satelitą Ziemi. Odległość z Ziemi do Księżyca wynosi przeciętnie 384 000 km, czyli trzydziestokrotność średnicy naszej Planety. Średnica Księżyca wynosi około 1 średnicy Ziemi. Przyspieszenie grawitacyjne na Księżycu jest o wiele słabsza, niż na Ziemi i wynosi 1,6 m/s2. Pełny obieg Księżyca dookoła naszej planety twa dokładnie 27,3 dnia, ale uwzględniając ruch Ziemi wokół Słońca, pełny cykl faz Księżyca wynosi 29,5 dnia, co stanowi tak zwany miesiąc synodyczny. Księżyc jest jedynym ciałem niebieskim, poza Ziemią, na którym stanął człowiek. W sumie do tej pory przebywało tam 12 osób. Księżyc znajduje się względem Ziemi w tak zwanej synchronicznej rotacji, co oznacza, że tylko jedna jego strona jest widoczna z naszej planety. Dzięki Księżycowi ruch obrotowy Ziemi jest stabilniejszy, na jego grawitacja powoduje zjawisko przypływów w morzach i oceanach.